روایتی از امام زمان(ع):

إذَا بَدَتْ لَكَ أَمَارَاتُ الظُّهُورِ وَ التَّمْكِينِ فَلَا تُبْطِئُ بِإِخْوَانِكَ عَنَّا وَ بِأَهْلِ الْمُسَارَعَةِ إِلَى مَنَارِ الْيَقِينِ وَ ضِيَاءِ مَصَابِيحِ الدِّينِ تَلْقَ رُشْداً إِنْ شَاءَ اللَّهُ.
بحارالأنوار، ج52، ص35؛ کمال الدین، ج2، ص448

آنگاه که نشانه های ظهور برایت آشکار شد، سستی نکن و از برادران و دوستانت که به سوی ما می آیند عقب نمان. به سوی جایگاه نور و یقین و چراغ های پر فروغ دین به سرعت حرکت کن تا راه هدایت را بیابی ان شاء الله.

_____________________________________________________________________________________________________

رواست سر به بیابان نهند منتظران/ که باغ وصل تو را عمر رفت و در بسته است

بتی که راز جمالش هنوز سربسته است/ به غارت دل سودائیان کمر بسته است

بر آن بهشت مجسم دلی که ره برده است/ در مشاهده بر منظر دگر بسته است

بیا که مردمک چشم عاشقان همه شب/ میان به سلسله اشک تا سحر بسته است

هزار سد ضلالت شکسته ایم و کنون/ قوام ما به ظهور تو منتظر بسته است

به یازده خم می گرچه دست ما نرسید/ بده پیاله که یک خم هنوز سربسته است

قسم به اوج که پرواز سرخ خواهم کرد/ در این میانه مرا گرچه بال و پر بسته است

چنان وزیده به روحم نسیم دیدارت/ که گوش منتظرم چشم از خبر بسته است

رواست سر به بیابان نهند منتظران/ که باغ وصل تو را عمر رفت و در بسته است